Proces I. OBLICZENIE I DOBÓR METODY MOCOWANIA

Cel

Dobór metody i liczby środków mocujących na podstawie parametrów ładunku i pojazdu.

Aktorzy

• spedytor,
• technolog/specjalista ds. mocowania,
• nadzorujący załadunek,
• system obliczeniowy,
• kontrola jakości.

Dane wejściowe

• masa jednostki,
• masa całego ładunku,
• wymiary,
• położenie środka ciężkości,
• współczynnik tarcia,
• współczynniki przyspieszeń,
• kierunek działania sił,
• rodzaj podłogi,
• rodzaj mat,
• LC pasów,
• STF pasów,
• liczba i wytrzymałość punktów mocowania,
• wytrzymałość belek,
• wytrzymałość ściany przedniej,
• metoda załadunku.

Możliwe metody

• ścisłe upakowanie,
• blokowanie,
• grodziowanie,
• mocowanie odciągami prostymi,
• mocowanie od góry,
• poprzeczne opasanie,
• opasanie krzyżowe,
• metoda hybrydowa.

Czynności

1. Pobranie danych jednostki.
2. Obliczenie sił bezwładności.
3. Obliczenie siły tarcia.
4. Obliczenie brakującej siły zabezpieczenia.
5. Wybór metody.
6. Obliczenie liczby pasów lub belek.
7. Weryfikacja kąta pasa.
8. Weryfikacja parametrów LC/STF.
9. Weryfikacja punktów mocowania.
10. Wygenerowanie schematu.
11. Przekazanie schematu do załadunku.

Węzły decyzyjne

• Czy ścisłe upakowanie zapewnia wystarczające zabezpieczenie?
• Czy można wykorzystać elementy konstrukcyjne pojazdu?
• Czy ściana przednia ma potwierdzoną wytrzymałość?
• Czy potrzebne są belki blokujące?
• Czy potrzebne są maty antypoślizgowe?
• Czy liczba punktów mocowania jest wystarczająca?
• Czy można zastosować metodę siłową?
• Czy trzeba zastosować metodę kształtową lub hybrydową?
• Czy wynik obliczeń jest pozytywny?