Proces B. STANDARYZACJA I FORMACJA JEDNOSTKI ŁADUNKOWEJ

Cel

Przygotowanie stabilnej, identyfikowalnej i możliwej do normatywnego zabezpieczenia jednostki ładunkowej.

Przykładowe jednostki

• palety,
• rolki,
• jednostki wieloelementowe,
• jednostki MIX,
• worki,
• big bagi,
• cylindry,
• paletopojemniki,
• skrzynie,
• kontenery.

Aktorzy

• pracownik magazynu/produkcji,
• operator wózka,
• kierownik magazynu,
• kontrola jakości,
• technolog lub specjalista ds. ładunku.

Czynności

1. Pobranie elementów jednostki z magazynu lub regału.
2. Kompletacja jednostki.
3. Dobór palety i opakowania.
4. Weryfikacja konstrukcji palety.
5. Ułożenie warstw ładunku.
6. Ułożenie przekładek.
7. Wyrównanie współczynnika tarcia:

• między podłogą a paletą,
• między paletą a pierwszą warstwą,
• między kolejnymi warstwami,
• między elementami jednostki.

1. Zastosowanie mat antypoślizgowych.
2. Zastosowanie podpór.
3. Zastosowanie klinów.
4. Zabezpieczenie elementów przed deformacją.
5. Sprawdzenie integralności opakowania.
6. Wykonanie ewentualnego testu wytrzymałości.
7. Przekazanie jednostki do ważenia.

Artefakty

• jednostka ładunkowa,
• paleta,
• przekładki,
• kliny,
• podpory,
• maty antypoślizgowe,
• folia stretch,
• taśmy,
• opakowanie,
• karta technologiczna,
• schemat formowania,
• wynik testu integralności.

Węzły decyzyjne

• Czy jednostka jest kompletna?
• Czy wszystkie warstwy mają wyrównany współczynnik tarcia?
• Czy paleta jest odpowiednia dla metody mocowania?
• Czy potrzebne są podpory?
• Czy potrzebne są kliny?
• Czy zastosowane opakowanie zapewnia integralność?
• Czy wymagane jest badanie wytrzymałości?
• Czy jednostkę można przekazać do transportu?