Księga procedur / Proces C. WAŻENIE JEDNOSTKI ŁADUNKOWEJ
Proces C. WAŻENIE JEDNOSTKI ŁADUNKOWEJ
Proces CZakres przed-BPMN: poniżej opisano cel, dane wejściowe, role, kompletne czynności operacyjne, artefakty, punkty kontroli i wyjątki. To materiał do konsultacji z ekspertem przed formalnym modelowaniem.
Cel
Uzyskanie wiarygodnej masy jednostki potrzebnej do
- obliczenia mocowania,
- sprawdzenia DMC,
- sprawdzenia nacisków osi,
- ustalenia zapotrzebowania na środki mocujące,
- celów reklamacyjnych i odszkodowawczych.
Aktorzy
- pracownik magazynu,
- operator wagi,
- kontrola jakości,
- system informatyczny.
Czynności
- Sprawdzenie dostępności wagi.
- Ustalenie, czy ważenie obejmuje:
- sam ładunek,
- paletę,
- opakowanie,
- przekładki,
- elementy dodatkowe.
- Wykonanie ważenia.
- Zarejestrowanie wyniku.
- Określenie, czy masa jest:
- pewna,
- rzeczywista,
- orientacyjna.
- W przypadku braku wiarygodnej masy zastosowanie bufora bezpieczeństwa.
- Powiązanie wyniku z konkretną jednostką i numerem identyfikacyjnym.
- Przekazanie masy do obliczeń mocowania i etykiety.
Artefakty
- wynik ważenia,
- karta ważenia,
- masa netto,
- masa brutto,
- masa brutto z paletą i opakowaniem,
- identyfikator jednostki,
- bufor bezpieczeństwa,
- zapis w systemie.
Węzły decyzyjne
- Czy dostępna jest waga pewna?
- Czy wynik obejmuje wszystkie elementy jednostki?
- Czy masa jest indywidualna dla tej jednostki?
- Czy trzeba zastosować bufor 20%?
- Czy brak wiarygodnej masy uniemożliwia ekspedycję?
Istotna reguła
W dokumentach Schattdecor wskazano, że przy braku pewnej masy należy przyjąć co najmniej 20% bufora do obliczeń normatywności. W audycie Gränges pojawia się również rekomendacja stosowania realnej masy albo bufora minimum 10%. Ta różnica powinna zostać rozstrzygnięta w docelowej procedurze i skonfigurowana jako parametr systemowy.